BİRAZ DA MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (17,18,19,20)
MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (17)
Geceleri uykumu kaçıran o sevgili, gözyaşlarıyla mihrabımın ıslanmasını istiyor. Beni sessizce yakalayıp suya attı, ama o su benim gücümü artıran hoşuma giden bir sudur.
MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (18)
Benim öz benliğim bütünlük âleminin denizi haline gelince zerrelerin cemali bana aydınlanır. Aşk yolunda hep mum gibi yandığım, bütün vakitlerin bir tek vakit olmasını özlediğimdendir.
MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (19)
Yalnızca seni düşünen, hep seni sayıklayan dost, seni sevdalar arasında yalnız bırakmaz. Senin hayale suret veren o gönül evinde yüzlerce latif sevgililer filizlendirir.
MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (20)
Sesin gönlümüze işlesin gece gündüz şen ve konuşkan olsun o ses. Sesin kısılınca bizde yorgun düşelim. Şeker kamışı gibi tatlı olsun sesin!