BAŞLIK 2: BİRAZ DA MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (13,14,15,16)
BAŞLIK 3: MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (13)
Ey zülfünün ucu darma dağınık dilber, ey dudağının yakutundan şekerler saçılan güzel! Bizden ayrıldığın için pişman olduğunu söylüyorsun, ey can o ne pişmanlıktır ki içi pişmanlıklarla dolu!
BAŞLIK 4: MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (14)
Ey ekmek uğrunda iman cevherini atan, ey bir arpaya bir hazineyi satan zavallı! Nemrut gönlünü İbrahim’e kaptırmadı,
ama canını bir Sivrisineğe teslim etti.
BAŞLIK 5: MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (15)
Ey çarh! Türlü kötülüklerle, düzenlerle gönlümün sefasını kaçırdın, bana ne oyunlar ettin! Ama bir gün beni felek ’in sofrası başında dolunay gibi olgun ve kasesi dolgun göreceksin!
BAŞLIK 6: MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (16)
Bahtsız insanların acıları yerden görünmez, cehennemde yaşayanların ıstırabı uzaktan duyulmaz. Gönlü hoş olanlarda aşk olduğunu nasıl iddia edebilirsin. Murada ermişlerin aş kile ne işleri var.