BAŞLIK 2: BİRAZ DA MEVLANA’NIN RUBAİLERİ VE ŞERHİ (6)
- "İncir satana incirini satmaktan başka ne yaraşır sevgilim!
- Gel sermest yaşayalım, mest ölelim sevgilim.
- Mahşere de koşa koşa mest olarak varalım sevgilim!"
Tasavvufî Yorum:
1. İncir satmak:
Dışarıdan basit görünen dünyevî bir iş, aslında Hakk’a ulaşmak için bir perde olabilir. "İncir" burada bir mecazdır: Dünyevî nimeti, hakikatin kabuğunu temsil eder.
2. Sermest yaşamak:
Tasavvufta Allah aşkıyla sarhoş olmak, nefsin sınırlarını aşmak anlamındadır.
3.Mest ölüp mest mahşere gitmek:
Varlığı aşk içinde eritmek, fena fillah makamına ulaşmak, ardından beka ile (sonsuzluk) dirilmek.
4.Mahşere mest varmak:
Ölümden korkmadan, aşk sarhoşluğuyla Hakk’a yürümek.
Bu haliyle şiir, sadece aşkı değil, tasavvufî aşkın vecdini, ölümün vuslat olduğunu ve dünyadaki her işin Hakk’a giden bir yol olduğunu ifade eden bir mana kazanır.