BİRAZDA MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (29,30,31,32)
MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (29)
Kendimi mest olarak bir düzenle oraya atayım, bakayım o cihanın canı orada mıdır? Ya özlediğim o yurda ayağımı basarım yahut başıma da gönlüm gibi kaptırıp giderim.
MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (30)
Gönlümü bela yoluna koydum, sonra da sadece senin arkandan yürüttüm gönlümü. Bugün esen rüzgârlardan senin kokunu duydum da buna teşekkür için, gönlümü rüzgâra verdim.
MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (31)
Atımız yokluk diyarından aşk ile yola çıktı, gecemiz hep vuslat şarabiyle aydın. Bizim mezhebimizde yasak olmayan o meydan, yokluk sabahına kadar dudaklarımızı kuru bulamayacaksın!
MEVLANA’NIN RUBAİLERİ (32)
Yanında olsam sevinçten uyuyamam, senden ayrı düşsem feryad ve iniltiden uykum gelmez. Kutlu Allah! Her iki gecemde de uyanığım. Bu uyanıklıklar arasındaki farkı sen gör.