BAŞLIK 2: BİRAZ DA CEMİL MERİÇ
Cemil Meriç Türk edebiyatının ve düşünce dünyasının en önemli yazarlarından biridir.
12 Aralık 1916 tarihinde Reyhanlı’da doğar. Aslen Balkan kökenli bir aileden geliyor. Çocukluk yılları Fransız işgali altındaki Hatay’da geçer. Bu nedenle küçük yaşlardan itibaren hem Doğu hem Batı kültürüyle tanışmıştır.
İlköğrenimini Reyhanlı’da tamamladıktan sonra Antakya Sultanisinde eğitim görür. Fransızcayı çok iyi öğrenir. Bir dönem İstanbul Üniversitesi’nde öğrenim görür. Daha sonra öğretmenlik yapar ve özellikle Fransız edebiyatı üzerine yoğunlaşır.
Gençlik yıllarında sosyal meselelerle ilgilenir. Düşünce hayatında Doğu ile Batı arasında bir köprü kurmaya çalışır. Yazılarında kültür, medeniyet, edebiyat, tarih ve fikir dünyasını derin şekilde ele alır.
Cemil Meriç, körü körüne Batıcılığı eleştirmiş, aynı zamanda Doğu toplumlarının da eksiklerini cesurca dile getirmiştir. Ona göre medeniyetler arasında üstünlük değil, anlayış ve bilgi alışverişi önemlidir.
1954 yılında geçirdiği göz rahatsızlığı sonucu tamamen görme yeteneğini kaybeder. Ancak bu durum onu ilimden ve yazmaktan uzaklaştırmaz. Eserlerini yakınlarına dikte ettirerek yazdırır. En verimli eserlerini görme engelli olduğu dönemde ortaya koymuştur.
Cemil Meriç, 13 Haziran 1987 tarihinde İstanbul’da vefat eder. Geride Türk düşünce hayatını etkileyen çok önemli eserler bırakır.
CEMİL MERİÇ’İN GÜZEL SÖZLERİ
-“Kültürden irfan’a geçemedik.”
-“Bu ülke, dünyada bütün ülkelerden daha çok bizimdir.”
-“Düşünmek, insanın iç konuşmasıdır.”
-“Kitap bir limandı benim için.”
-“Işık Doğu’dan gelir.”
-“İnsan, sevdiği kadar insandır.”
-“Gerçek aydın, kendi toplumuna yabancı olmayan insandır.”
-“Her büyük eser, biraz da sabrın ürünüdür.”
-“İrfan, insanı insan yapan hazinedir.”
-“Batıyı tanımadan Doğuyu anlayamazsınız.”