BAŞLIK 2: BİRAZ DA ÖMER BİN ABDULAZİZ
682 yılında Medine’de doğar. Babası, Abdülaziz bin Mervan (Mısır valisi), Annesi Ömer bin Hattab’ın torunuydu. Bu yüzden hem Emevî soyundan hem de Hz. Ömer’in adalet anlayışını taşıyan bir aileden gelmiştir.
Medine’de büyür ve dönemin büyük âlimlerinden ders alır. Özellikle hadis, fıkıh ve İslam ahlakı konusunda çok iyi yetişir. Gençliğinde bile ağırbaşlı, dürüst ve takvalı bir kişiliğe sahipti. Emevî halifesi Velid bin Abdülmelik tarafından Medine valiliğine getirilir. Valiliği sırasında, halkı dinleyen, adaletli kararlar veren, âlimlerle istişare eden bir yönetici olur, bu dönemde bile farklılığı dikkat çekti.
Halife Süleyman bin Abdülmelik ölmeden önce onu halife olarak tayin eder. Böylece 717 yılında halife olur. Halife olduğunda yaptığı ilk şey çok dikkat çekicidir, saray hayatını bırakır, sade bir hayatı seçer, haksız yere alınan malları sahiplerine iade etti, Zulüm yapan yöneticileri görevden aldı, mahkemelerde adaleti güçlendirdi.
Devlet hazinesini kişisel mal gibi kullanmayı yasakladı, vergi sistemini adil hale getirdi, Fakirler için yardımları artırdı, Rivayet edilir ki, Onun döneminde zekât verecek fakir bulunamayacak kadar refah arttı.
Bir gün devlet işleriyle uğraşırken önünde devletin mumuyla oturuyordu. O sırada biri özel bir konu konuşmak istedi, devlet mumunu söndürdü, kendi parasıyla aldığı mumu yaktı, sebebi sorulunca “Önceki mum devletindi, bu konuşma ise şahsî” dedi.
Gayrimüslimlere baskıyı kaldırdı, Müslüman olanlardan haksız vergi alınmasını engelledi, Herkesin eşit muamele görmesini sağladı, Hadislerin yazıya geçirilmesini teşvik etti. Âlimlere değer verdi, İslam’ın doğru anlaşılması için çalışmalar yaptı, çok sade yaşadı, lüksü tamamen terk etti, Devlet malına asla el uzatmadı, geceleri ibadetle geçirir, gündüzleri halkla ilgilendi, Bir gün eşi ona, “Eski rahat hayatımızı özlemiyor musun?” dediğinde, “ben cenneti istiyorum” diye cevap verdi.
720 Yılında, henüz 39 yaşındayken vefat eder, ölümünün zehirlenme olabileceği rivayet edilir, kabri Suriye’dedir. Ebu Bekir, Ömer bin Hattab, Osman bin Affan, Ali bin Ebu Talib “Dört Halife” olarak bilinir. Ömer bin Abdülaziz ise onların adaletine benzediği için “Beşinci Halife” olarak anılır.
BAŞLIK 3: ÖMER BİN ABDULAZİZ’İN GÜZEL SÖZLERİ
-“Adalet olmadan devlet ayakta duramaz.”
-“Zulümle abad olanın sonu berbat olur.”
-“Dünya geçicidir, asıl yurt ahirettir.”
-“İnsanlara merhamet etmeyene Allah merhamet etmez.”
-“İnsanların en hayırlısı, insanlara faydalı olandır.”